به گزارش حیات، با رفت و آمد فرنگیان به ایران و برخی از ایرانیان به فرنگ، بدحجابی در میان برخی از خانواده های اشراف و فرنگ رفته کم و بیش دیده شد. ولی با آغاز سلطنت رضا شاه تبلیغات در جهت آنچه نوگرایی و تجددطلبی خوانده می شد و سرعت بیشتری به خود گرفت. تقلید از ترکیه و آتاترک که کشورش را در جهت خواسته های غربیان هدایت می کرد به شدت مورد توجه رجال ایران و رضاشاه قرار داشت. یکی از رویدادهایی که موجب تسریع در اعلام کشف حجاب از سوی رضاشاه شد سفر او به ترکیه بود. رضاشاه در تاریخ 12 خرداد 1313، عازم ترکیه شد. سفرش به ترکیه چهل روز طول کشید. در این مدت وی مجذوب سیاست اسلام زدایی آتاترک شد و قول داد که همان سیاست ها را در ایران پیگیری کند. روشنفکران سکولار با الگوگیری از رهبران فکری خود چون آقاخان کرمانی و ... وانمود می کردند که تجددطلبی از جمله بی حجابی با دین ناسازگار نیست. گسترش مدارس دخترانه به شیوه اروپایی یکی از عوامل زمینه ساز کشف حجاب بود. این مدارس نخست به وسیله مبلغان مسیحی پایه گذاری شد و بعدها به وسیله برخی از بانوان غرب گرا و متجدد گسترش یافت. مقرر شد که مدارس ابتدایی تا سال چهارم مختلط باشد؛ معلم آنها نیز زن باشد تا از همان ابتدا بی حجابی را به آنان بیاموزند. در این میان نقش دانشسراهای مقدماتی را نباید نادیده گرفت. این مراکز که تربیت کنندگان معلمان و مربیان بودند کشف حجاب را به عنوان یک فرهنگ به دانش آموزان می آموختند. پس از اعلام رسمیت کشف حجاب اقداماتی از سوی دولت صورت گرفت و دستورالعمل هایی به والیان و حاکمان استان ها و شهرها ابلاغ شد تا کشف حجاب تداوم یافته و گسترش یابد. نخست از کارکنان دولت آغاز شد و سپس به دیگر اقشار نیز کشیده شد. حاکمان برخی از شهرها به بهانه های گوناگون مجلس ترتیب می دادند و از مردم می خواستند که با بانوان خود بدون حجاب در این مراسم شرکت کنند. کارمندان دولت ملزم می شدند که همراه خانم هایشان بدون حجاب در خیابان ها قدم بزنند تا سرمشق دیگران باشند. برخی روزنامه ها، به نثر و شعر و طنز، بی حجابی را تشویق و حجاب و خانم های محجبه را سرزنش می کردند. زنان بی حجاب مورد تعقیب پلیس قرار گرفتند و با خشونت هر چه تمام تر چادر از سر آنان کشیده شد. در این دوره محدودیت هایی برای زنان با حجاب وضع شد از جمله: التزام گاراژدارها و درشکه چی ها که زن های باحجاب را سوار نکنند. در معابر پاسبان‌ها از اهانت و کتک‌ زدن به زن‌هایی که چادر داشتند با نهایت بی‌پروایی و بی‌رحمی فرو گذار نمی‌کردند. این موج مذهب ستیزی واکنش های گوناگونی را در پی داشت. علما و روحانیون و تعداد کثیری از مردم در سراسر کشور و در شهرهایی نظیر قم، اصفهان و شیراز نسبت به این اقدام اعتراض و مخالفت خود را اعلام کردند که مهم‌ترین نمونه آن قیام بزرگ مسجد گوهرشاد مشهد بود. امام خمینی(ره) واقعه کشف حجاب را توطئه ای برای فاسد کردن جامعه اسلامی می دانستند و فرمودند: «نقشه این بود که با توطئه کشف حجاب مفتضح در زمان قلدر نافهم، رضاخان، این قشر عزیز را که جامعه را باید بسازند، تبدیل کنند به یک قشری که فاسد کنند جامعه را و این نقشه نه اختصاصی به شما بانوان داشت، بلکه جوانان مرد را هم همین طور، بکشانند به مراکز فساد و آن طور که می خواهند آن ها را تربیت کنند که اگر چنانچه کشورشان به دست هر کس بیفتد، بی تفاوت باشند یا مؤید».(صحیفه نور، ج14). پس از روی کار آمدن محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۲۰، با مخالفت و مقاومت گروه های بسیاری از مردم به ویژه زنان و اقدامات و پی گیریهای علما و روحانیون همچون آیت ا... سید ابوالقاسم کاشانی، آیت ا... سید حسین طباطبایی قمی سرانجام قانون کشف حجاب در سال 1323 لغو گردید با این حال در عمل، پس از لغو این قانون گرایش به کشف حجاب و پیروی از سبک پوشش غربی در سیاست های حکومت پهلوی باقی ماند./حیات طیبه